%252525CE%25252593%252525CE%252525BA%252
IMG_9659_IAS_edited.jpg

Book in a shot για αυτή την εβδομάδα!

Στο σφηνάκι λοιπόν

"Γκρεκίνια"

Ένα βιβλίο που με ταξίδεψε σε μέρη, αισθήσεις, συναισθήματα και όνειρα. Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ Σάο Πάολο και Αθήνα. Η αληθινή αγάπη υπάρχει όσα χρόνια και αν περάσουν ή μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται;

Γιατί;

  • Μέχρι τώρα δεν έχω συναντήσει κάποιο βιβλίο (και διαβάζω πολύ. πάρα πολύ και όλα τα είδη) που να περιγράφει με τόσο μοναδικά όμορφο τρόπο στοιχεία απλά, της καθημερινότητας όπως για παράδειγμα τη βροχή.  "Οι σταγόνες της βροχής σχημάτιζαν κρόσσια στον ορίζοντα" 

  • Η περιγραφή του Σάο Πάολο είναι τόσο "ζωντανή" με όλες τις αισθήσεις που νομίζεις ότι περπατάς στους δρόμους του. 

  • Οι εξαιρετικά δομημένοι χαρακτήρες δε σου αφήνουν κανένα ερωτηματικό. 

  • Η έκταση των προτάσεων είναι όσο πρέπει. Ούτε μικρές ούτε μεγάλες προτάσεις. Είναι θετικό αυτό με ρωτάτε; Έχετε ποτέ διαβάσει βιβλίο που η μία πρόταση είναι μία παράγραφος; Αν ναι τότε καταλαβαίνετε απόλυτα τι θέλω να πω. 

  • Ας πάω στο συναισθηματικό κομμάτι τώρα. Σε όλη την ανάγνωση μου άφηνε μια γλυκιά αίσθηση που με έκανε να χαμογελώ στο διαβασμά του. 

  • Είναι ατμοσφαιρικό και με συνεπήρε. 

  • Το τέλος. Έχει αυτό το τέλος που λες ... επιτέλους το σωστό τέλος. Με την τελευταία πρόταση να είναι δίδαγμα. 

Ε μη σας τα πω και όλα και χαλάσω τη μαγεία. Ξέρω ότι δυστυχώς είναι εξαντλημένο γι αυτό αν το πετύχετε σε κάποιο ράφι μεταφέρετε το σε ράφι της δικής σας βιβλιοθήκης.

09-01-2021

Από το οπισθόφυλλο :

Σάο Πάολο 1984 - Αθήνα 2000... Στα χρόνια που μεσολάβησαν από το πρώτο της ταξίδι στη Βραζιλία, η Άννα δεν μπόρεσε να βγάλει από το μυαλό της τον Φάμπιο και το μεγάλο έρωτα που έζησαν πριν από δεκάξι χρόνια... Για εκείνον ήταν η Γκρεκίνια του, το κορίτσι από την Ελλάδα. Η Άννα όμως έπρεπε να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα και να φτιάξει τη ζωή της μόνο με την ανάμνησή του. Η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια. Η ευκαιρία δόθηκε και η Άννα επιστρέφει στο Σάο Πάολο για να τον αναζητήσει ύστερα από δεκάξι χρόνια... Άραγε η αγάπη που τους είχε ενώσει τότε, υπάρχει ακόμα;

 

 

Γράφει η Μαρίνα